X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

وقتیـــ آسمانــــ بهـ زمینـ میچسبد

پر کن پیاله را

یه شعری هست که من خیلی عاشقشم. یه جورایی هر وقت تو ذهنم مرورش میکنم من رو تا ماورای عالم خاکی میبره...


پر کن پیاله را

کاین آب آتشین،

دیریست ره به حال خرابم نمی برد.

این جام ها که در پی هم گشته اند تهی،

دریای آتشند که ریزم به کام خویش.

گرداب می رباید و آبم نمی برد.

پر کن پیاله را

دیگر شراب هم جز تا کنار بستر خوابم نمی برد.

پر کن پیاله را

پر کن پیاله را