X
تبلیغات
نماشا
رایتل

وقتیـــ آسمانــــ بهـ زمینـ میچسبد

پرونده سازی برای...


 

زمستون ...

                                          تن عریون باغچه ، چون بیابون

                                           درختا ...

                                           با پاهای برهنه ، زیر بارون

                                  چه تلخه ..چه تلخه ...

                                                   باید تنها بمونه قلب گلدون

                                          مثل من ،   

                                                  که بی تو ،

                                                 نشستم زیر بارون زمستون

                                                    زمستون ،

                                            برای تو قشنگه از پشت شیشه

                                  بهاره ، زمستونا برای تو همیشه

                                                      تو مثل من زمستونی نداری

                                                            که باشه لحظه ی چشم انتظاری

 


پاییزم به آخر رسید و بازم مث همیشه کلاغه به خونش نرسید. این فصلم مث همیشه واسه من پر بود از اتفاقات خوب و بد, البته ایندفعه همه چیز وسیع تر و آموزنده تر اتفاق افتاد. باد گرقتم صبور باشم, یاد گرفتم هر کسی ارزش حتی نگاه کردن و یه تف تو صورتش انداختن رو هم نداره. فهمیدم خیلی ها هستن که تو کودکی روزگار سختی داشتن و واسه همینه وقتی به مقامی میرسن می خوان تمام اون سختی ها رو سر بقیه خالی کنن و دور اونا هم پُره از خ.ا.ی.ه.م.ا.ل ... و فهمیدم چون خ ....مالیم خوب نیست واسه همینه که خیلی جاها تحویلم نمی گیرن و یاد گرفتم که جلو این نوع افراد کُرنش نشون بدم و گارد نگیرم و تقریبا یه جورایی باید 4واحد دست چرب بودن و خوب مالوندنو پاس کنم. امسال شب یلدا اومدم خونه؛ چون آلکاتراس هیچ سازگاری با من نداره و هیچ جوره نتونستم باهاش کنار بیام و حتی وجود دوستام نیز کار ساز نبود. وقتی دقیق می شم تو آدمای الکاتراس و رفتار و برخورداشونو می بینم با خودم فکر می کنم که آیا واقن اونا تو زندگی واقعیشون هم اینحوری رفتار می کنن؟... بگذریم از این حرفا... از الان زمستون شروع شده؛ فصلی که من همیشه عاشقونه منتظر اومدنش یودم.. و این دومین شب یلدایی هست که بدون بی بی گلم دارم ... جای خالیش واقعن احساس میشه....


 



قبل برگشتنم به خونه یه گشتی زدم تو شهرو چند تا عکس گرفتم که می زارمشون اینجا ...

باغ ارم 28/09/1387


باغ ارم





 

التماس نامه:


مشخصات نظردهنده: همکلاسی        26 آذر 1387      ۱۳:۱۳ساعت 


خدایش من از شما یه چیز می خوام حتما این شعر تو وبلاگتون با حروف بزرگ بنویسید

تا که بودیم نبودیم کسی                           

کشت ما رو غم وبی هم نفسی

تا که رفتیم همه یار شدند

خفته ایم و همه بیدار شدند

قدر آن شیشه بدانید که هست

نه در آن وقت که افتاد وشکست






ته نوشت:

۱. آخرین دقایق شب یلداست؛ جوجه هاتونو شمردین؟

2. مامانی می خواست این شب یلدا تنها باشیم که آیفون صداش در اومد؛ کلهم خانواده ی داییم بودن با عروسهاش و داماداش اومدن خونه ی ما,که زن داییم گفت: فکر کردین دعوت نکنین ما دیگه نمیایم؟...

۳. تو مجلس ختمی کنار صاحب عزا نشسته بودم که یه خانوم اومد و تسلیت گفت و اونجا که باید می گفت غم آخرتون باشه با یه گریه وحشتناکی گفت: دفعه آخرتون باشه... من تنها کاری که می تونستم بکنم این بود که محل و ترک کنم