اینجا، جیغ از جفنگیات ، خزعبلات ، تفکرات خود می نویسد!

خدای من بزرگ است.

گاهی وقتا یه حسایی میاد سراغت که می کشونتت سمت تاریکی، سمت سکون، سمت ناامیدی، نمیدونی حرفت رو به کی بگی، بنویسیش و آتیشش بزنی و با خودت بگی، خب من حتمن اشتباه فکر کردم، برداشت غلط خودم بوده، یا با خودت بگی ... "کراس" م راست میگفت حتمن اونور خبریه که اونا رشد میکنن و من نه!
ولی اون آدم منفی بافیه و من نیستم!
دنبال راهی هستم که اینقد زود ناراحت نشم، اینقد زود فس نشم، درمونده نشم و مثل قبلنا قوی باشم، جلوی مشکلات وایسم و بگم ... من از هیچ کدومتون نمی ترسم .... خدای من بزرگه ...
و همیشه یه چیز رو با خودم تلقین میکنم .... خدایا من پی نگرش مثبتم کمکم کن!

شاهدم و تسلیمم
شاهد حضور خداوندم 
و
تسلیم حضور او



نسخه قابل چاپ | تاریخ: 8 اسفند 1393 ساعت:07:38 | نویسنده:جیغ