اینجا، جیغ از جفنگیات ، خزعبلات ، تفکرات خود می نویسد!

این یک حقیقت نیست، این یک واقعیت است.

به یاد می آورم لحظه های

فراز را که :

 

صدای او اعتبارم می بخشید

 

...و لحظه های نشیب را که

اعتمادم

 

به یاد می آورم افرای

افراشته ای را ، به یاد می آورم مادرم را


نسخه قابل چاپ | تاریخ: 13 خرداد 1389 ساعت:10:40 | نویسنده:جیغ